poprzednie przepisy

art. 182
1. Statut funduszu określa zasady konstrukcji i skład portfela inwestycyjnego.

2. Portfel inwestycyjny funduszu powinien:

1) opierać się na składzie portfela papierów wartościowych stanowiącego podstawę do ustalenia wartości indeksu rynku regulowanego (portfel indeksowy) albo

2) stanowić portfel o składzie określonym w statucie funduszu nieopartym na indeksie, o którym mowa w pkt 1 (portfel bazowy).

3. Zmiana składu portfela inwestycyjnego funduszu jest dopuszczalna wyłącznie w przypadku:

1) zmiany sposobu konstrukcji lub składu portfela papierów wartościowych, na którym oparty jest portfel indeksowy;

2) przekształcenia, połączenia, podziału lub innego zdarzenia o podobnym charakterze dotyczącego emitenta papierów wartościowych, które wchodzą w skład portfela bazowego, lub podziału, wymiany, zmiany wartości nominalnej lub innej zmiany warunków emisji takich papierów wartościowych lub zajścia innego zdarzenia o podobnym charakterze powodującego zmianę wartości lub praw z papierów wartościowych wchodzących w skład portfela bazowego;

3) wycofania z obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych, w które zgodnie ze statutem fundusz dokonuje lokat;

4) zajścia innych zdarzeń określonych szczegółowo w statucie funduszu.

4. Limit, o którym mowa w art. 145 ust. 3, może być podwyższony do 35 % wartości aktywów funduszu w przypadku, gdy udział akcji lub dłużnych papierów wartościowych jednego emitenta w indeksie wzrośnie. Limit ten może dotyczyć akcji lub dłużnych papierów wartościowych wyłącznie jednego emitenta.


Rozdział 3

Fundusz sekurytyzacyjny

art. 183
1. Fundusz inwestycyjny zamknięty może być utworzony jako fundusz sekurytyzacyjny dokonujący emisji certyfikatów inwestycyjnych w celu zgromadzenia środków na nabycie wierzytelności, w tym wierzytelności finansowanych ze środków publicznych w rozumieniu odrębnych przepisów, lub praw do świadczeń z tytułu określonych wierzytelności.

2. Fundusz sekurytyzacyjny może być utworzony jako:

1) standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny;

2) niestandaryzowany fundusz sekurytyzacyjny.

3. Fundusz sekurytyzacyjny ma obowiązek oraz wyłączne prawo używania w nazwie oznaczenia:

1) "standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny" - w przypadku funduszu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

2) "niestandaryzowany fundusz sekurytyzacyjny" - w przypadku funduszu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

4. Umowa o przekazywanie funduszowi wszystkich świadczeń otrzymywanych przez inicjatora sekurytyzacji lub uprawnionego z sekurytyzowanych wierzytelności z określonej puli wierzytelności lub z określonych wierzytelności (umowa o subpartycypację) powinna zawierać zobowiązanie tych podmiotów do przekazywania funduszowi:

1) pożytków z sekurytyzowanych wierzytelności w całości;

2) kwot głównych z sekurytyzowanych wierzytelności;

3) kwot uzyskanych z tytułu realizacji zabezpieczeń sekurytyzowanych wierzytelności - w przypadku gdy zaspokojenie się inicjatora sekurytyzacji lub uprawnionego z sekurytyzowanych wierzytelności nastąpiło przez realizację zabezpieczeń.

5. Umowa zobowiązująca do nabycia wierzytelności, puli wierzytelności oraz umowa o subpartycypację powinna być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

6. Umowa o subpartycypację nie może zawierać postanowień o odroczeniu zapłaty lub o dokonywaniu zapłaty w ratach za wierzytelności będące jej przedmiotem.

art. 184
1. Towarzystwo lub fundusz sekurytyzacyjny mogą zawrzeć z:

1) bankiem krajowym lub instytucją kredytową, posiadającymi fundusze własne w wysokości nie mniejszej niż równowartość w złotych kwoty 10.000.000 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, lub

2) podmiotem, którego zdolność do terminowej spłaty zaciągniętych zobowiązań jest oceniona na poziomie inwestycyjnym przez wyspecjalizowaną agencję ratingową, uznaną na międzynarodowym rynku kapitałowym

- umowę poręczenia lub gwarancji wypłaty określonej kwoty pieniężnej na rzecz uczestników funduszu sekurytyzacyjnego posiadających certyfikaty inwestycyjne danej serii w dniu otwarcia likwidacji funduszu albo subfunduszu.

2. Wykonanie zobowiązań wynikających z umowy, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek i za pośrednictwem likwidatora funduszu, a w przypadku likwidacji subfunduszu - na wniosek i za pośrednictwem depozytariusza.
art. 185
1. Standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny jest tworzony jako fundusz z wydzielonymi subfunduszami.

2. Do momentu utworzenia drugiego subfunduszu aktywa i zobowiązania subfunduszu stanowią aktywa i zobowiązania funduszu.

3. Standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny nie może dokonywać kolejnych emisji certyfikatów związanych z danym subfunduszem.

4. Standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny ma obowiązek lokować co najmniej 75 % wartości aktywów danego subfunduszu wyłącznie w jedną pulę wierzytelności lub prawa do wszystkich świadczeń otrzymywanych przez inicjatora sekurytyzacji z tytułu jednej puli wierzytelności, z zastrzeżeniem ust. 5.

5. Jeżeli statut standaryzowanego funduszu sekurytyzacyjnego tak stanowi, fundusz może lokować co najmniej 75 % wartości aktywów danego subfunduszu w kilka pul wierzytelności lub w prawa do świadczeń otrzymywanych z tytułu kilku pul wierzytelności, pod warunkiem że:

1) inicjatorami sekurytyzacji są banki krajowe lub instytucje kredytowe;

2) wierzytelności wchodzące w skład wszystkich pul są jednolite rodzajowo;

3) umowy, o których mowa w art. 183 ust. 5, w odniesieniu do każdej z pul wierzytelności zostaną zawarte w terminie 3 miesięcy od dnia zarejestrowania funduszu.

6. Standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny ma obowiązek w terminie 3 miesięcy od dnia zarejestrowania funduszu zawrzeć:

1) umowę zobowiązującą do nabycia puli wierzytelności lub umowę o subpartycypację lub

2) umowy zobowiązujące do nabycia puli wierzytelności lub umowy o subpartycypację - w przypadku, o którym mowa w ust. 5.

następne przepisy