poprzednie przepisy

art. 14
1.W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4, art. 5 lub art. 7 ust. 1, lub nieprzestrzegania zakazów, o których mowa w art. 6, organ kontrolujący może zwrócić się do kontrolowanego o:

1) usunięcie niezgodności lub

2) wstrzymanie sprzedaży produktu wykorzystującego energię, lub

3) wycofanie produktu wykorzystującego energię z obrotu lub z użytku, lub

4) wstrzymanie się z udostępnianiem produktu wykorzystującego energię, lub

5) zaprzestanie reklamowania produktu wykorzystującego energię

- oraz przedstawienie dowodów podjętych działań w terminie określonym przez organ kontrolujący.

2.Jeżeli kontrolowany nie przedstawi dowodów podjętych działań, w terminie ustalonym przez organ kontrolujący lub w wyniku kontroli stwierdzono, że działania takie nie zostały podjęte, organ kontrolujący może wydać decyzję:

1) nakazującą dystrybutorowi wstrzymanie sprzedaży produktów wykorzystujących energię,

2) nakazującą dostawcy wycofanie z obrotu lub użytku produktu wykorzystującego energię,

3) zakazującą udostępniania produktu wykorzystującego energię,

4) zakazującą reklamowania produktu wykorzystującego energię

- w terminie określonym przez organ kontrolujący.

3.Organ kontrolujący może przeprowadzić kontrolę w celu ustalenia, czy kontrolowany wykonał decyzję, o której mowa w ust. 2.
art. 15
1.Organ kontrolujący informuje Prezesa UOKiK o wydanych decyzjach, o których mowa w art. 14 ust. 2.

2.Prezes UOKiK niezwłocznie informuje Komisję Europejską oraz inne państwa członkowskie Unii Europejskiej o decyzji wydanej przez organ kontrolujący, o której mowa w art. 14 ust. 2.
art. 16
1.W przypadku stwierdzenia, że produkt wykorzystujący energię nie spełnia wymagań określonych w etykiecie lub w karcie, opłaty za badania, o których mowa w art. 13 ust. 2 lub 3, ponosi dostawca.

2.Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, organ kontrolujący ustala, w drodze decyzji, na podstawie kosztów poniesionych w związku z badaniami produktu wykorzystującego energię.

3.Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

Rozdział 4

Kary pieniężne

art. 17
1.Karze pieniężnej podlega ten, kto:

1) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 4 oraz w art. 5;

2) nie przestrzega zakazu, o którym mowa w art. 6;

3) uniemożliwia lub utrudnia organowi kontrolującemu przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 12;

4) nie wykonał decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 2, w terminie określonym przez organ kontrolujący.

2.W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, kara pieniężna wynosi od pięciokrotnego do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej "przeciętnym wynagrodzeniem".

3.W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, kara pieniężna wynosi od pięciokrotnego do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia.

4.Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, organ kontrolujący.

5.Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, ustala się, uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków.

6.Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

7.Należności pieniężne z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

8.Egzekucja kary pieniężnej następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji należności pieniężnych.

9.W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 i 1101).
art. 21 UOrdynPodatk


następne przepisy