poprzednie przepisy

art. 34
1. Prezes może tworzyć punkty probiercze u podmiotu wprowadzającego do obrotu wyroby z metali szlachetnych w celu wykonywania przez organy administracji probierczej czynności związanych z badaniem i oznaczaniem wyrobów z metali szlachetnych oraz wyrobów zawierających metale szlachetne.

2. Punkty probiercze są tworzone na czas określony nie krótszy niż 5 lat, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1, po zasięgnięciu opinii dyrektora.

3. Podmiot wnioskujący o utworzenie punktu probierczego jest obowiązany zapewnić warunki techniczno-organizacyjne do przeprowadzania badań i oznaczania wyrobów z metali szlachetnych i wyrobów zawierających metale szlachetne, w szczególności zapewnić i utrzymywać odpowiednio zabezpieczone miejsce wykonywania tych czynności, właściwe wyposażenie techniczne punktu probierczego, udział personelu pomocniczego oraz odpowiednie warunki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

4. Wniosek o utworzenie punktu probierczego zawiera:

1) oznaczenie podmiotu składającego wniosek;

2) wskazanie adresu do doręczeń lub adresu, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza;

3) wykaz wyposażenia technicznego punktu probierczego;

4) zaświadczenie o wpisie podmiotu do ewidencji działalności gospodarczej albo odpis z Krajowego Rejestru Sądowego;

5) informacje dotyczące planowanej działalności punktu probierczego, zawierające:

a) adres punktu probierczego,

b) opis miejsca, w którym będą wykonywane czynności związane z badaniem i oznaczaniem wyrobów z metali szlachetnych oraz wyrobów zawierających metale szlachetne, z uwzględnieniem jego zabezpieczenia,

c) dane dotyczące personelu pomocniczego.

5. Prezes tworzy punkt probierczy po sprawdzeniu, czy podmiot spełnia wymagania konieczne do utworzenia tego punktu. Sprawdzenia dokonuje, z upoważnienia Prezesa, dyrektor.

6. Nadzór nad działalnością punktu probierczego sprawuje dyrektor.

7. Prezes, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia utworzenia punktu probierczego, jeżeli:

1) wniosek o utworzenie punktu probierczego nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 4;

2) podmiot nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 3.

8. Prezes znosi, w drodze decyzji administracyjnej, punkt probierczy:

1) na wniosek podmiotu, który wystąpił z wnioskiem o jego utworzenie;

2) gdy przestanie on spełniać wymagania konieczne do jego utworzenia.

9. Minister właściwy do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o utworzenie punktu probierczego oraz zakres wyposażenia technicznego punktu probierczego, uwzględniając specyfikę i zakres czynności wykonywanych podczas badania i oznaczania wyrobów z metali szlachetnych.
art. 35
1. Organizację okręgowych urzędów probierczych określają statuty oraz regulaminy nadane, w drodze zarządzenia, przez Prezesa.

2. Do zakresu działania dyrektora należy:

1) zarządzanie działalnością okręgowego urzędu probierczego;

2) zapewnienie organizacyjnych i technicznych warunków funkcjonowania okręgowego urzędu probierczego oraz jego wydziałów zamiejscowych, o ile zostały utworzone;

3) nadzór i koordynacja działalności wydziałów zamiejscowych, o ile zostały utworzone;

4) współpraca z organami administracji rządowej oraz samorządowej;

5) identyfikacja oznaczeń probierczych oraz wydawanie opinii o autentyczności krajowych cech probierczych w ramach wykonywanych ekspertyz;

6) współpraca z krajowymi i zagranicznymi instytucjami prowadzącymi działalność w zakresie probiernictwa;

7) wykonywanie zadań związanych z rejestracją znaków imiennych, nadzorem nad wykonywaniem przepisów ustawy oraz nadzorem nad punktami probierczymi, przewidzianych w niniejszej ustawie;

8) wykonywanie innych zadań przewidzianych w odrębnych ustawach lub powierzonych przez Prezesa.

3. Prezes, za zgodą ministra właściwego do spraw gospodarki, może, w drodze zarządzenia, przekazać składniki przydzielonego lub nabytego mienia okręgowego urzędu probierczego innemu urzędowi, w przypadku gdy w wyniku przeprowadzonych w ramach nadzoru czynności wyjdą na jaw okoliczności wskazujące, że składniki te są zbędne lub wykorzystywane w sposób niezgodny z przepisami prawa.

4. Dyrektor może udzielać konsultacji i prowadzić szkolenia z zakresu probiernictwa, pobierając za nie wynagrodzenie, którego wysokość jest określana w umowach cywilnoprawnych zawieranych z podmiotami, na rzecz których są wykonywane dane prace. Wynagrodzenie to stanowi dochód budżetu państwa.

art. 36
1. Organy administracji probierczej pobierają opłaty za:

1) przeprowadzanie badań wyrobów z metali szlachetnych i wyrobów zawierających metale szlachetne;

2) umieszczenie znaku „MET”;

3) oznaczenie wyrobów cechami probierczymi przy użyciu urządzeń laserowych;

4) wydanie świadectw badania na wniosek podmiotu zgłaszającego;

5) dokonanie ekspertyzy wyrobów z metali szlachetnych i stopów zawierających metale szlachetne, w tym ekspertyz wyrobów zabezpieczonych podczas czynności kontrolnych, w przypadku gdy wynik badania tych wyrobów nie potwierdzi próby deklarowanej przez podmiot wprowadzający wyrób do obrotu;

6) dokonanie wpisu znaku imiennego do rejestru znaków imiennych;

7) udostępnienie danych z rejestru znaków imiennych;

8) umieszczenie na wyrobach z metali szlachetnych, na wniosek podmiotu zgłaszającego, znaków imiennych oraz oznaczeń liczbowych informujących o próbie;

9) wykonanie, na wniosek podmiotu zgłaszającego, czynności pomocniczych towarzyszących czynnościom badania i oznaczania;

10) wystawienie, na wniosek podmiotu zgłaszającego, zaświadczeń o przeprowadzonych czynnościach;

11) wydanie decyzji o utworzeniu albo o odmowie utworzenia punktu probierczego.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

3. Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, pobiera się za każdy rozpoczęty gram badanego wyrobu z metali szlachetnych, niezależnie od zastosowanej metody badania.

4. Opłatę za umieszczenie na wyrobie znaku imiennego, znaku „MET” oraz oznaczeń liczbowych informujących o próbie wyrobu z metalu szlachetnego przy użyciu urządzeń laserowych pobiera się od każdej oznaczonej sztuki.

5. Opłaty za czynności probiercze, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4 i 6—11, są pobierane przy przyjmowaniu wyrobów do badania i oznaczenia cechą probierczą, a także przy przyjmowaniu wniosku zgłoszenia znaku imiennego do rejestru znaków imiennych oraz wniosku o udostępnienie danych z rejestru znaków imiennych lub wniosku dotyczącego utworzenia punktu probierczego.

6. Jeżeli potrzeba zastosowania laserowej metody oznaczenia wyrobu z metalu szlachetnego cechą probierczą wystąpi po zbadaniu wyrobu, opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, można pobrać przy wydawaniu wyrobu.

7. Opłaty za czynności probiercze, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są obliczane na podstawie stawki godzinowej, po zakończeniu czynności badawczych.

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Miar, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat i tryb ich pobierania, uwzględniając w szczególności rodzaje wyrobów oraz rodzaje metali szlachetnych, z których je wykonano, a także koszty wykonywanych czynności.

Rozdział 6

Nadzór nad wykonywaniem przepisów ustawy

art. 37
1. Organy administracji probierczej sprawują nadzór nad wykonywaniem przepisów ustawy przez:

1) wycofanie z obrotu, w drodze decyzji administracyjnej, wyrobów z metali szlachetnych nieoznaczonych cechami probierczymi albo nieposiadających świadectwa badania, z jednoczesnym poleceniem dostarczenia tych wyrobów do właściwego okręgowego urzędu probierczego w celu zbadania i oznaczenia cechami probierczymi albo wydania świadectw badania;

2) zabezpieczenie w formie postanowienia:

a) wyrobów z metali szlachetnych, w przypadkach gdy autentyczność cech probierczych albo świadectw badania budzi wątpliwości, z jednoczesnym poleceniem dostarczenia ich do właściwego okręgowego urzędu probierczego w celu wykonania ekspertyzy,

b) wyrobów z metali szlachetnych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, w celu wykonania ekspertyzy,

c) innych dowodów naruszenia przepisów ustawy;

3) wydawanie zaleceń pokontrolnych i sprawdzanie stanu ich realizacji;

4) kierowanie do właściwego organu zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa fałszowania cech probierczych albo świadectw badania.

2. Do badań wykonywanych w ramach ekspertyz, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a i b, stosuje się przepis art. 9 ust. 2.

następne przepisy