poprzednie przepisy

art. 16
1. Wyroby z metali szlachetnych oznacza się cechami probierczymi przy użyciu znaczników probierczych wykonanych jako negatywy cech probierczych albo przy użyciu urządzenia laserowego.

2. Jeżeli cechy probiercze lub oznaczenia liczbowe umieszczone na wyrobach z metali szlachetnych zgłoszonych do ponownego badania i oznaczenia cechami probierczymi nie są zgodne z uzyskanymi wynikami badań, podlegają one usunięciu lub skasowaniu przy użyciu kasownika.

art. 17
Minister właściwy do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe wymagania dla wyrobów z metali szlachetnych zgłaszanych do badania i oznaczania cechami probierczymi, tryb zgłaszania oraz metody badania tych wyrobów, uwzględniając rodzaje stopów, z których je wykonano, wymagania wynikające z norm oraz rozwój techniczny metod badawczych;

2) opisy i graficzne wizerunki cech probierczych odpowiadające poszczególnym rodzajom cech oraz znaku „MET” i kasownika, mając na względzie rodzaje zgłaszanych wyrobów oraz tradycję przyjętą w zakresie symboliki oznaczeń;

3) wzory świadectw badania, uwzględniając przypadki, gdy świadectwa są wydawane dla wyrobów z metali szlachetnych;

4) sposoby oznaczania wyrobów cechą probierczą i znakiem „MET” oraz sposoby usuwania albo kasowania cech probierczych lub oznaczeń liczbowych, uwzględniając konstrukcję wyrobów oraz wyniki przeprowadzonych badań.

art. 18
1. Wprowadzane do obrotu:

1) nowo wytworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyroby z metali szlachetnych oraz

2) wyroby z metali szlachetnych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, wytworzone poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

— oznacza się znakiem imiennym.

2. Do oznaczania znakiem imiennym wyrobów, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany:

1) wytwórca wprowadzający do obrotu wyroby, o których mowa w ust. 1 pkt 1, albo

2) podmiot wprowadzający do obrotu wyroby, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

3. Znak imienny umieszcza się na wyrobie w sposób umożliwiający oznaczenie wyrobu cechą probierczą, chyba że nie pozwalają na to wielkość lub konstrukcja wyrobu.
art. 19
1. Podmioty i wytwórcy, o których mowa w art. 18 ust. 2, są obowiązani zgłosić projekt graficzny znaku imiennego do rejestru znaków imiennych.

2. Wytwórca wyrobów z metali szlachetnych niewprowadzający do obrotu wytwarzanych wyrobów może zgłosić projekt graficzny znaku imiennego do rejestru znaków imiennych.

3. Rejestr znaków imiennych jest prowadzony w systemie informatycznym przez właściwego dyrektora okręgowego urzędu probierczego, zwanego dalej „dyrektorem”.

4. Wniosek zgłoszenia znaku imiennego do rejestru znaków imiennych zawiera:

1) oznaczenie podmiotu dokonującego zgłoszenia znaku imiennego;

2) wskazanie adresu do doręczeń lub adresu, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza;

3) projekt graficzny znaku imiennego;

4) zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej albo odpis z Krajowego Rejestru Sądowego oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) — w przypadku podmiotów i wytwórców, o których mowa w art. 18 ust. 2;

5) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer innego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo — w przypadku wytwórcy, o którym mowa w ust. 2.

5. Podmiot, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, jest obowiązany do przedstawienia znaku imiennego we właściwym okręgowym urzędzie probierczym w celu wykonania odbitki kontrolnej znaku.

6. Dyrektor dokonuje wpisu znaku imiennego do rejestru znaków imiennych, w przypadku gdy projekt graficzny znaku imiennego pozwala na jednoznaczną identyfikację podmiotu, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, i nie jest podobny do znaku imiennego wpisanego wcześniej do rejestru znaków imiennych.

7. Dyrektor odmawia wpisu znaku imiennego do rejestru znaków imiennych, jeżeli projekt graficzny znaku imiennego nie spełnia warunków określonych w ust. 6.

8. Wpis znaku imiennego do rejestru znaków imiennych oraz odmowa wpisu następują w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez dyrektora. Uzasadnienie decyzji o odmowie wpisu znaku imiennego do rejestru znaków imiennych powinno zawierać wskazanie przyczyny odmowy.

9. Podmiot, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, jest obowiązany do zawiadamiania dyrektora o zmianach danych objętych wpisem do rejestru znaków imiennych, w terminie miesiąca od powstania tych zmian.
art. 20
1. Wpisowi do rejestru znaków imiennych podlegają:

1) numer ewidencyjny znaku imiennego;

2) data wpisu do rejestru znaków imiennych;

3) oznaczenie podmiotu, o którym mowa w art. 19 ust. 4 pkt 1;

4) adres do doręczeń lub adres, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza;

5) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w ewidencji działalności gospodarczej — w przypadku podmiotów i wytwórców, o których mowa w art. 18 ust. 2;

6) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer innego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo — w przypadku wytwórcy, o którym mowa w art. 19 ust. 2;

7) informacje o zmianie danych objętych wpisem do rejestru znaków imiennych wraz ze wskazaniem daty powstania tych zmian;

8) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) — w przypadku podmiotów i wytwórców, o których mowa w art. 18 ust. 2.

2. W rejestrze umieszcza się projekt graficzny znaku imiennego.

następne przepisy