poprzednie przepisy

art. 16
1. Minister właściwy do spraw łączności jest obowiązany do przeprowadzenia kampanii informacyjnej o naziemnej telewizji cyfrowej, obejmującej w szczególności:

1) popularyzowanie informacji związanych z odbiorem programu telewizyjnego w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną, w tym ich publikowanie w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra,

2) opracowywanie i wydawanie publikacji popularyzujących wiedzę o odbiorze programu telewizyjnego w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną, w tym wydawanie broszur i ulotek,

3) zapewnienie bezpłatnej infolinii i strony internetowej w celu udzielania informacji, w szczególności o sposobie dostosowania odbiornika telewizyjnego do odbioru programu telewizyjnego w sposób cyfrowy, w tym odbioru programu telewizyjnego w sposób cyfrowy drogą rozsiewczą naziemną

- z uwzględnieniem użytkowników o specjalnych potrzebach, w szczególności osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku albo słuchu.

2. Kampania informacyjna, o której mowa w ust. 1, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie ustawy i jest prowadzona do dnia 31 lipca 2013 r.

3. Minister właściwy do spraw łączności z dniem wejścia w życie ustawy ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra numer bezpłatnej infolinii i adres strony internetowej, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

Rozdział 4

Kary pieniężne

art. 17
Podmiot:

1) o którym mowa w art. 4 ust. 1, który nie zaprzestał wykorzystywania częstotliwości w służbie radiodyfuzyjnej w celu rozpowszechniania programu telewizyjnego w sposób analogowy drogą rozsiewczą naziemną w terminie określonym w art. 4 ust. 1 lub 2,

2) który nie wykonuje obowiązku określonego w art. 9 lub wykonuje go niezgodnie z tym przepisem,

3) który nie wykonuje obowiązków określonych w art. 10, art. 12 lub art. 15 lub wykonuje je niezgodnie z tymi przepisami

- podlega karze pieniężnej.
art. 18
1. Karę pieniężną, o której mowa w:

1) art. 17 pkt 1 i 2, nakłada w drodze decyzji administracyjnej Prezes UKE;

2) art. 17 pkt 3, nakłada w drodze decyzji administracyjnej Przewodniczący KRRiT.

2. Wysokość kary pieniężnej wynosi do 3% przychodu podmiotu, o którym mowa w art. 17, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym, a przy jej nałożeniu organy, o których mowa w ust. 1, uwzględniają zakres i stopień szkodliwości naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe.

3. Podmiot, o którym mowa w art. 17, jest obowiązany do dostarczenia organowi, o którym mowa w ust. 1, na każde jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych lub dostarczenia danych uniemożliwiających ustalenie podstawy wymiaru kary organ, o którym mowa w ust. 1, może ustalić w sposób szacunkowy podstawę jej wymiaru, nie mniejszą jednak niż kwota 500 tys. zł.

4. W przypadku gdy okres działalności podmiotu, o którym mowa w art. 17, jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę wymiaru kary pieniężnej przyjmuje się kwotę 500 tys. zł.

5. Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.
art. 19
1. Jeżeli przedsiębiorca, którego działalność polega na sprzedaży odbiorników cyfrowych, nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 6 ust. 1, 2 lub 5, podlega karze pieniężnej w wysokości od 1 tys. zł do 50 tys. zł.

2. Ustalając wysokość kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy.

3. Karę nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

4. Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.


następne przepisy