poprzednie przepisy

artykuł 7
Budżet i składki członkowskie
1. Dyrektor Generalny będzie przedstawiał Komitetowi Budżetu, Finansów i Administracji projekt budżetu rocznego i sprawozdanie finansowe WTO. Komitet Budżetu, Finansów i Administracji będzie dokonywał oceny projektu budżetu rocznego i sprawozdania finansowego, przedstawionych przez Dyrektora Generalnego, i proponował stosowne zalecenia Radzie Generalnej. Projekt budżetu rocznego będzie podlegał zatwierdzeniu przez Radę Generalną.

2. Komitet Budżetu, Finansów i Administracji będzie przedstawiał Radzie Generalnej projekty przepisów finansowych, wśród nich postanowienia ustalające:

a) wielkość składek wnoszonych przez Członków na pokrycie kosztów WTO oraz

b) środki, jakie mają być podjęte wobec Członków zalegających z wpłatami.

Przepisy finansowe będą oparte, o ile to będzie możliwe, na przepisach i praktykach GATT 1947.

3. Rada Generalna będzie zatwierdzać przepisy finansowe i projekt budżetu rocznego większością dwóch trzecich głosów, stanowiącą ponad połowę Członków WTO.

4. Każdy Członek będzie bezzwłocznie dokonywać na rzecz WTO wpłaty swego udziału w kosztach, zgodnie z przepisami finansowymi przyjętymi przez Radę Generalną.
artykuł 8
1. WTO będzie posiadać osobowość prawną i uzyska od każdego ze swych Członków taką zdolność prawną, jaka może być konieczna do wykonywania jej funkcji.

2. WTO uzyska od każdego ze swych Członków takie przywileje i immunitety, jakie są konieczne do wykonywania jej funkcji.

3. Funkcjonariusze WTO i przedstawiciele jej Członków również uzyskają od każdego z Członków takie przywileje i immunitety, jakie są konieczne do niezależnego wykonywania ich funkcji związanych z WTO.

4. Przywileje i immunitety, które mają być przyznane przez Członków dla WTO, jej funkcjonariuszom i przedstawicielom Członków, będą podobne do przywilejów i immunitetów przewidzianych w Konwencji o przywilejach i immunitetach organizacji wyspecjalizowanych, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 21 listopada 1947 r.

5. WTO może zawrzeć porozumienie w sprawie swojej siedziby.
artykuł 9
Podejmowanie decyzji
1. WTO będzie kontynuowała praktykę podejmowania decyzji w drodze consensusu, stosowaną w ramach GATT 19471. Jeżeli decyzja nie może być podjęta w drodze consensusu, sprawa będąca przedmiotem decyzji będzie rozstrzygana w drodze głosowania, chyba że przepisy stanowią inaczej. Na sesjach Konferencji Ministerialnej i Rady Generalnej każdy Członek WTO będzie miał jeden głos. Wspólnoty Europejskie, korzystając ze swego prawa głosu, będą miały liczbę głosów równą liczbie ich państw członkowskich będących członkami WTO2. Jeżeli w niniejszym porozumieniu lub w odpowiednim Wielostronnym porozumieniu handlowym nie przewidziano inaczej, decyzje Konferencji Ministerialnej oraz Rady Generalnej będą podejmowane większością oddanych głosów3.

2. Konferencja Ministerialna i Rada Generalna będą mieć wyłączne uprawnienia dokonywania interpretacji niniejszego porozumienia oraz Wielostronnych porozumień handlowych. W przypadku interpretacji jakiegokolwiek Wielostronnego porozumienia handlowego zawartego w załączniku 1 będą one wykonywały takie uprawnienia na podstawie zalecenia Rady nadzorującej działanie odnośnego porozumienia. Decyzja przyjmująca interpretacje będzie podejmowana większością trzech czwartych Członków. Postanowienia niniejszego ustępu nie będą wykorzystywane w sposób naruszający postanowienia artykułu X w sprawie dokonywania poprawek.

3. W wyjątkowych okolicznościach Konferencja Ministerialna może zawiesić zobowiązanie nałożone na Członka przez niniejsze porozumienie lub przez jakiekolwiek Wielostronne porozumienie handlowe, pod warunkiem że taka decyzja uzyska aprobatę trzech czwartych4 Członków, o ile niniejszy ustęp nie stanowi inaczej.

a) Wniosek o zawieszenie, dotyczący niniejszego porozumienia, powinien być skierowany do Konferencji Ministerialnej w celu rozpatrzenia zgodnie z praktyką podejmowania decyzji w drodze consensusu. Konferencja Ministerialna wyznaczy termin nie przekraczający dziewięćdziesięciu dni w celu rozpatrzenia sprawy. Jeżeli w tym okresie consensus nie zostanie osiągnięty, decyzja w sprawie zawieszenia zobowiązań będzie podjęta większością trzech czwartych4 Członków.

b) Wniosek o zawieszenie, dotyczący Wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A lub 1B, lub 1C i załącznikach do nich, powinien być skierowany najpierw odpowiednio do Rady do spraw Handlu Towarami, Rady do spraw Handlu Usługami lub Rady do spraw TRIPS w celu rozpatrzenia w terminie nie przekraczającym dziewięćdziesięciu dni. Po upływie tego terminu właściwa Rada przedstawi sprawozdanie Konferencji Ministerialnej.

4. Decyzja Konferencji Ministerialnej przyznająca zawieszenie będzie stwierdzała wyjątkowe okoliczności uzasadniające taką decyzję, zasady i warunki stosowania zawieszenia oraz termin upływu jego ważności. Każde zawieszenie przyznane na okres dłuższy niż jeden rok będzie poddane przeglądowi przez Konferencję Ministerialną nie później niż rok po jego udzieleniu, a następnie w każdym kolejnym roku aż do jego wygaśnięcia. W trakcie każdego przeglądu Konferencja Ministerialna zbada, czy szczególne okoliczności uzasadniające zawieszenie nadal istnieją oraz czy spełnione zostały zasady i warunki, którymi obwarowano takie zawieszenie. Na podstawie dorocznego przeglądu Konferencja Ministerialna może przedłużyć, zmienić lub zakończyć zawieszenie.

5. Decyzje podjęte w oparciu o jakiekolwiek z Fakultatywnych porozumień handlowych, w tym jakiekolwiek decyzje interpretacyjne i zawieszenia, będą objęte postanowieniami tego porozumienia.

__________________

1 Przyjmuje się, że dany organ podjął decyzję w drodze consensusu w sprawie przedłożonej mu do rozpatrzenia, jeżeli żaden z Członków obecnych na posiedzeniu, na którym podejmowana jest decyzja, nie sprzeciwi się formalnie proponowanej decyzji.

2 Liczba głosów Wspólnot Europejskich i ich państw członkowskich w żadnym przypadku nie może przekraczać liczby państw członkowskich Wspólnot Europejskich.

3 Decyzje Rady Generalnej działającej w charakterze Organu Rozstrzygania Sporów będą podejmowane tylko zgodnie z postanowieniami ustępu 4 artykułu 2 Uzgodnienia o rozstrzyganiu sporów.

4 Decyzja w sprawie zawieszenia zobowiązań, podjęta w związku z okresem przejściowym lub okresem stopniowego wprowadzania w życie postanowień, z których Członek wnioskujący nie wywiązał się w wyznaczonym terminie, może być podjęta jedynie w drodze consensusu.

artykuł 10
Poprawki
1. Każdy Członek WTO może wnieść propozycje poprawki do postanowień niniejszego porozumienia lub Wielostronnych porozumień handlowych wymienionych w załączniku 1 poprzez skierowanie takiej propozycji do Konferencji Ministerialnej. Rady wymienione w ustępie 5 artykułu IV mogą również przedstawiać Konferencji Ministerialnej propozycje dokonania poprawek w odpowiednim porozumieniu handlowym wymienionym w załączniku 1, którego funkcjonowanie nadzorują. Decyzja Konferencji Ministerialnej o skierowanie proponowanej poprawki do akceptacji Członków będzie wymagała consensusu przez okres dziewięćdziesięciu dni od formalnego przedłożenia tej propozycji Konferencji Ministerialnej, chyba że Konferencja Ministerialna zadecyduje o przedłużeniu tego okresu. Jeżeli nie stosuje się postanowień ustępów 2, 5 lub 6, w takiej decyzji zostanie określone, czy mają do niej zastosowanie postanowienia ustępów 3 lub 4. Jeżeli consensus zostanie osiągnięty, Konferencja Ministerialna niezwłocznie przedłoży proponowaną poprawkę Członkom do akceptacji. Przy braku consensusu w wyznaczonym terminie Konferencja Ministerialna podejmie decyzję większością dwóch trzecich Członków, czy przedstawić propozycję poprawki Członkom do akceptacji. Z wyjątkiem postanowień ustępów 2, 5 i 6, do proponowanej poprawki będą miały zastosowanie postanowienia ustępu 3, chyba że Konferencja Ministerialna postanowi większością trzech czwartych Członków o zastosowaniu ustępu 4.

2. Poprawki do postanowień niniejszego artykułu oraz do postanowień artykułów wymienionych poniżej mogą wejść w życie dopiero po akceptacji przez wszystkich Członków:

artykułu IX niniejszego porozumienia;

artykułów I i II GATT 1994;

artykułu II ustęp 1 GATS;

artykułu 4 Porozumienia w sprawie TRIPS.

3. Poprawki do postanowień niniejszego porozumienia lub do Wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A i 1C, innych niż postanowienia wymienione w ustępach 2 i 6, mogące spowodować zmianę praw i obowiązków Członków, wejdą w życie dla Członków, którzy je przyjęli, po uprzednim przyjęciu przez dwie trzecie Członków, a następnie dla każdego innego Członka po ich akceptacji przez niego. Konferencja Ministerialna może zadecydować większością trzech czwartych Członków, że jakakolwiek poprawka, która weszła w życie na mocy niniejszego ustępu, ma taki charakter, że jakikolwiek Członek, który nie przyjmie jej w terminie wyznaczonym przez Konferencję Ministerialną, będzie miał prawo w każdym przypadku wycofać się z WTO lub pozostać Członkiem za zgodą Konferencji Ministerialnej.

4. Poprawki do postanowień niniejszego porozumienia oraz do Wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A i 1C, innych niż postanowienia wymienione w ustępach 2 i 6, nie powodujące zmiany praw i obowiązków Członków, wejdą w życie w odniesieniu do wszystkich Członków po ich przyjęciu przez dwie trzecie Członków.

5. Z wyjątkiem przypadków wymienionych w ustępie 2 powyżej, poprawki do części I, II i III GATS oraz do odnośnych załączników wejdą w życie w odniesieniu do Członków, którzy je przyjęli, po przyjęciu przez dwie trzecie Członków, a następnie dla każdego przyjmującego Członka w momencie przyjęcia. Konferencja Ministerialna może zadecydować większością trzech czwartych Członków, że jakakolwiek poprawka dokonana zgodnie z powyższym postanowieniem ma taki charakter, iż jakikolwiek Członek, który nie przyjął jej w terminie wyznaczonym przez Konferencję Ministerialną, w każdym przypadku będzie miał prawo wycofać się z WTO lub pozostać Członkiem za zgodą Konferencji Ministerialnej. Poprawki do części IV, V i VI GATS i do odnośnych załączników wejdą w życie dla wszystkich Członków po ich przyjęciu przez dwie trzecie Członków.

6. Niezależnie od innych postanowień zawartych w niniejszym artykule, poprawki do Porozumienia w sprawie TRIPS, spełniające wymogi ustępu 2 artykułu 71 tego porozumienia, mogą być przyjęte przez Konferencję Ministerialną bez dalszego formalnego procesu ich przyjmowania.

7. Każdy Członek przyjmujący poprawkę do niniejszego porozumienia lub do Wielostronnych porozumień handlowych zamieszczonych w załączniku 1 złoży dokument przyjęcia Dyrektorowi Generalnemu WTO w okresie wyznaczonym przez Konferencję Ministerialną dla przyjęcia.

8. Każdy Członek WTO może zgłosić propozycję poprawki do postanowień Wielostronnych porozumień handlowych zamieszczonych w załącznikach 2 i 3, kierując ją do Konferencji Ministerialnej. Decyzja w sprawie przyjęcia poprawek do Wielostronnego porozumienia handlowego zamieszczonego w załączniku 2 będzie podejmowana w drodze consensusu, a poprawki te wejdą w życie dla wszystkich Członków po zatwierdzeniu przez Konferencję Ministerialną. Decyzje o przyjęciu poprawek do Wielostronnego porozumienia handlowego zawartego w załączniku 3 wejdą w życie dla wszystkich Członków po ich zatwierdzeniu przez Konferencję Ministerialną.

9. Konferencja Ministerialna, na wniosek Członków będących stronami jakiegoś porozumienia handlowego, może zadecydować wyłącznie w drodze consensusu, aby załączyć to porozumienie do załącznika 4. Konferencja Ministerialna, na wniosek Członków-stron Fakultatywnego porozumienia handlowego, może zadecydować o skreśleniu tego porozumienia z załącznika 4.

10. Poprawki do Fakultatywnego porozumienia handlowego będą regulowane przepisami odnośnego porozumienia.
artykuł 11
Pierwotne członkostwo
1. Układające się strony GATT 1947, według stanu na dzień wejścia w życie niniejszego porozumienia, jak również Wspólnoty Europejskie, które przyjmą niniejsze porozumienie oraz Wielostronne porozumienia handlowe i których listy koncesji i zobowiązań są dołączone do GATT 1994 r. oraz których listy szczegółowych zobowiązań są dołączone do GATS, staną się pierwotnymi Członkami WTO.

2. Od krajów uznanych przez ONZ za najmniej rozwinięte będzie wymagać się podjęcia jedynie takich zobowiązań i udzielenia takich koncesji, których zakres będzie zgodny z potrzebami ich indywidualnego rozwoju, potrzebami finansowymi i handlowymi lub możliwościami administracyjnymi i instytucjonalnymi.

następne przepisy