poprzednie przepisy

art. 18
1. Równowartość ecu w walutach krajowych stosowana w ramach przepisów celnych określana jest raz do roku. Zastosowane w tym przeliczeniu kursy są kursami z pierwszego dnia roboczego miesiąca października, z mocą od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego. Jeżeli dla danej waluty krajowej kurs taki nie jest dostępny, należy zastosować kurs wymiany z ostatniego dnia, dla którego kurs został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

2. Jednakże w przypadku gdy zmiana dwustronnego kursu centralnego jednej lub kilku walut krajowych następuje:

a) w okresie roku kalendarzowego – zmienione kursy stosowane są do przeliczaniu ecu na waluty krajowe do celów określania klasyfikacji taryfowej towarów oraz należności celnych i opłat o skutku równoważnym. Zaczynają one obowiązywać dziesiątego dnia po dniu, w którym kursy te stają się dostępne.

b) po pierwszym dniu roboczym miesiąca października – zmienione kursy stosowane są do przeliczania ecu na waluty krajowe do celów określania klasyfikacji taryfowej towarów oraz należności celnych i opłat o skutku równoważnym i są stosowane, bez uszczerbku dla ust. 1, przez cały następny rok kalendarzowy, o ile w tym roku nie nastąpi żadna zmiana dwustronnych kursów centralnych, w którym to przypadku ma zastosowanie lit. a).

"Kursy zmienione" oznaczają kursy z pierwszego dnia następującego po zmianie dwustronnych kursów centralnych, w którym takie kursy stają się dostępne dla wszystkich walut krajowych.
art. 19
Przypadki i warunki dopuszczania uproszczeń w stosowaniu przepisów prawa celnego określane są zgodnie z procedurą Komitetu.

TYTUŁ II

ELEMENTY SŁUŻĄCE DO NALICZANIA NALEŻNOŚCI CELNYCH PRZYWOZOWYCH I NALEŻNOŚCI CELNYCH WYWOZOWYCH ORAZ INNYCH ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W WYMIANIE TOWAROWEJ



ROZDZIAŁ 1

TARYFA CELNA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH I KLASYFIKACJA TARYFOWA TOWARÓW

art. 20
1. W przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich.

2. Inne środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej są, o ile zaistnieje taka potrzeba, stosowane zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów.

3. Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje:

a) towarową Nomenklaturę Scaloną;

b) każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze Scalonej lub która dodaje do niej dalsze działy i która została ustanowiona odrębnymi przepisami Wspólnoty w celu zastosowania w wymianie towarowej środków taryfowych;

c) stawki i inne elementy opłat normalnie stosowane do towarów objętych Nomenklaturą Scaloną odnośnie do:

- ceł, oraz

- rolnych opłat wyrównawczych i innych opłat przywozowych ustanowionych w ramach wspólnej polityki rolnej lub na podstawie odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskiwanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych;

d) preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami państw, w których przewidziane jest stosowanie preferencji taryfowych;

e) preferencyjne środki taryfowe przyjęte jednostronnie przez Wspólnotę wobec niektórych państw, grup państw lub terytoriów;

f) autonomiczne zawieszenia przewidujące obniżenie należności celnych przywozowych lub zwolnienia z należności celnych przywozowych za niektóre towary;

g) inne środki taryfowe przewidziane innymi przepisami wspólnotowymi.

4. Bez uszczerbku dla zasad dotyczących stawek ryczałtowych środki przewidziane w ust. 3 lit. d), e) i f) mogą być stosowane zamiast środków przewidzianych w lit. c) na wniosek zgłaszającego, o ile towary spełniają warunki przewidziane środkami określonymi w ust. 3 lit. d), e) i f). Wniosek może zostać złożony retrospektywnie, gdy odpowiednie warunki zostają spełnione.

5. Jeżeli stosowanie środków przewidzianych w ust. 3 lit. d), e) i f) ograniczone jest do określonej wielkości przywozu, wygasa ono:

a) w przypadku kontyngentów taryfowych – z osiągnięciem ustalonego limitu wielkości przywozu;

b) w przypadku plafonów taryfowych – na podstawie rozporządzenia Komisji;

6. Klasyfikacja taryfowa towarów określa zgodnie z obowiązującymi przepisami:

a) podpozycję Nomenklatury Scalonej lub podpozycję jakiejkolwiek nomenklatury określonej w ust. 3 lit. b), albo

b) podpozycję każdej innej nomenklatury, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze Scalonej lub która dodaje do niej działy i która została przyjęta szczególnymi przepisami wspólnotowymi w celu zastosowania w wymianie towarowej środków innych niż środki taryfowe,

do której musi zostać przyporządkowany towar.
art. 21
1. Uprzywilejowane traktowanie taryfowe, z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub przeznaczenie, uzależnione jest od spełnienia warunków określonych zgodnie z procedurą Komitetu. W przypadku wymogu posiadania pozwolenia stosuje się art. 86 i 87.

2. W rozumieniu ust. 1 określenie "uprzywilejowane traktowanie taryfowe" oznacza obniżenie lub zawieszenie należności celnych przywozowych w rozumieniu art. 4 ust. 10, nawet w ramach kontyngentów taryfowych.

następne przepisy