poprzednie przepisy

art. 12
1. Organy celne wydają, na pisemny wniosek i w sposób określony zgodnie z procedurą Komitetu, wiążące informacje taryfowe.

2. Wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, której udzielono informacji, jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru.

Wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana.

3. Osoba, której udzielono informacji, musi udowodnić, że towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji.

4. Wiążąca informacja taryfowa jest ważna przez okres sześciu lat, licząc od daty jej wydania. W drodze odstępstwa od art. 8 informacja zostaje unieważniona, jeżeli została wydana na podstawie podanych przez wnioskodawcę nieprawidłowych lub niekompletnych danych.

5. Wiążąca informacja taryfowa traci ważność, gdy:

a) w wyniku wydania rozporządzenia staje się sprzeczna z ustanowionym w ten sposób prawem;

b) staje się niezgodna z interpretacją jednej z nomenklatur określonych w art. 20 ust. 6 bądź, na poziomie Wspólnoty, przez zmianę not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej lub na skutek orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, bądź, w skali międzynarodowej poprzez wydanie opinii dotyczącej klasyfikacji lub przez zmianę not wyjaśniających do nomenklatury Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, przyjętego przez Radę Współpracy Celnej; w tym wypadku datą, z którą wiążąca informacja taryfowa traci ważność, jest data publikacji komunikatu Komisji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (seria C);

c) o cofnięciu lub zmianie wiążącej informacji taryfowej zostaje powiadomiona osoba, której udzielono informacji.

6. Osoba, której udzielono wiążącej informacji taryfowej, która traci ważność zgodnie z ust. 5 lit. b) lub c), może posługiwać się nią dalej przez okres sześciu miesięcy od daty publikacji lub powiadomienia, jeżeli zawarła na podstawie wiążącej informacji taryfowej i przed wydaniem odpowiednich przepisów taryfowych wiążące umowy kupna lub sprzedaży danych towarów. Jednakże w przypadku produktów, dla których wymagane jest przy dokonywaniu formalności celnych przedstawienie świadectwa przywozowego, świadectwa wywozowego lub świadectwa o wcześniejszym wyznaczeniu zwrotów, zamiast okresu sześciomiesięcznego uznawany jest okres ważności tego świadectwa.

W przypadku określonym w ust. 5 lit. a) rozporządzenie może określać termin, w którym stosuje się przepis pierwszego akapitu.

7. W okolicznościach określonych w ust. 6 klasyfikacja podana w wiążącej informacji taryfowej może być zastosowana jedynie do celów:

- określania należności celnych przywozowych lub wywozowych,

- obliczania zwrotów wywozowych i wszelkich innych kwot ustanowionych w wywozie lub przywozie w ramach wspólnej polityki rolnej,

- stosowania świadectw przywozowych lub wywozowych bądź świadectw o wcześniejszym wyznaczeniu zwrotów, które są przedstawiane przy dokonywaniu formalności w celu przyjęcia zgłoszenia celnego danego towaru, o ile te świadectwa zostały wydane na podstawie wymienionej informacji.

Ponadto w wyjątkowych przypadkach, gdy zagrożone jest prawidłowe stosowanie przepisów ustanowionych w ramach wspólnej polityki rolnej, można odstąpić od stosowania ust. 6 zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 38 rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG [4] i w odpowiednich artykułach innych rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynków.

Sekcja 4

Inne przepisy

art. 13
1. Zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą przeprowadzić wszystkie kontrole, które uznają za niezbędne dla zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów celnych i innych przepisów dotyczących wjazdu, wyjazdu, tranzytu, przewozu i końcowego wykorzystania towarów w obrocie pomiędzy obszarem celnym Wspólnoty a państwami trzecimi oraz obecności towarów nieposiadających statusu wspólnotowego. W przypadkach przewidzianych w porozumieniu międzynarodowym możliwe jest przeprowadzenie kontroli celnej w państwie trzecim w celu prawidłowego zastosowania przepisów wspólnotowych.

2. Kontrole celne inne niż kontrole wyrywkowe opierają się na analizie ryzyka z wykorzystaniem technologii automatycznego przetwarzania danych w celu rozpoznania i oszacowania wielkości ryzyka oraz ustalenia niezbędnych środków do oceny ryzyka w oparciu o kryteria ustalone na poziomie krajowym, wspólnotowym i, jeśli takie są dostępne, międzynarodowym.

Określenie systemu ramowego wspólnego zarządzania ryzykiem oraz ustalenie wspólnych kryteriów i obszarów kontroli priorytetowej następuje zgodnie z procedurą komitetu.

Państwa Członkowskie opracowują, we współpracy z Komisją, system komputerowy do wdrożenia systemu zarządzania ryzykiem.

3. W przypadku gdy kontrola przeprowadzana jest przez organy inne niż organy celne, kontrole takie powinny być wykonywane w ścisłej koordynacji z organami celnymi, a jeśli to możliwe, w tym samym czasie i miejscu.

4. W ramach kontroli przewidzianych w niniejszym artykule, organy celne i inne właściwe organy, takie jak organy weterynaryjne i policyjne, mogą przekazywać otrzymane dane dotyczące wjazdu, wyjazdu, tranzytu, przewozu i końcowego wykorzystania towarów w obrocie pomiędzy obszarem celnym Wspólnoty a państwami trzecimi i obecności towarów nieposiadających statusu wspólnotowego, pomiędzy sobą, organom celnym w Państwach Członkowskich i Komisji tam, gdzie jest to wymagane w celu zminimalizowania ryzyka.

Przekazywanie poufnych danych administracjom celnym i innym organom (np. agencjom bezpieczeństwa) państw trzecich jest dozwolone tylko w ramach porozumienia międzynarodowego, i o ile zapewnione jest przy tym przestrzeganie obowiązujących przepisów o ochronie danych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych i rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.

art. 14
Do celów stosowania przepisów prawa celnego każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w operacjach dokonywanych w ramach wymiany towarowej dostarcza organom celnym, na ich żądanie i w ewentualnie wyznaczonym terminie, wszelkie dokumenty i informacje, w jakiejkolwiek formie, jak również udziela im wszelkiej niezbędnej pomocy.
art. 15
Każda informacja o charakterze poufnym lub udzielona na zasadach poufności jest chroniona tajemnicą zawodową. Właściwe organy nie ujawniają jej bez wyraźnego pozwolenia osoby lub organu, które jej udzieliły. Przekazywanie informacji jest jednak dozwolone w przypadku gdy właściwe organy zostaną do tego zobowiązane zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności w związku z procedurami prawnymi. Ujawnienie lub przekazanie informacji odbywa się z zachowaniem obowiązujących przepisów o ochronie danych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001.


następne przepisy