początek tekstu





W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 1 marca 1991 r. została podpisana w Montrealu Konwencja w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania, w następującym brzmieniu:


Przekład:

KONWENCJA

w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania


PAŃSTWA - STRONY NINIEJSZEJ KONWENCJI

ZDAJĄC SOBIE SPRAWĘ z wpływu aktów terrorystycznych na bezpieczeństwo międzynarodowe,

WYRAŻAJĄC głębokie zaniepokojenie w związku z aktami terroryzmu, celem których jest zniszczenie statków powietrznych, innych środków transportu oraz innych obiektów,

ZANIEPOKOJONE tym, że dla dokonania takich aktów terrorystycznych wykorzystywane były plastyczne materiały wybuchowe,

UWZGLĘDNIAJĄC, że znakowanie materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania będzie w znacznym stopniu sprzyjać zapobieganiu takim bezprawnym aktom,

UZNAJĄC, że w celach powstrzymania takich bezprawnych aktów istnieje nagląca potrzeba wydania międzynarodowego aktu prawnego, nakładającego na państwa obowiązek podejmowania odpowiednich działań w celu właściwego znakowania plastycznych materiałów wybuchowych,

UWZGLĘDNIAJĄC rezolucję 635 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 14 czerwca 1989 roku oraz rezolucję 44/29 Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 4 grudnia 1989 roku zobowiązujących Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego do zintensyfikowania jej prac w celu stworzenia międzynarodowego systemu znakowania plastycznych lub prasowanych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania,

BIORĄC POD UWAGĘ rezolucję A27-8 jednogłośnie przyjętą na 27 sesji Zgromadzenia Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, w której Zgromadzenie uznało za najwyższy priorytet przygotowanie nowego międzynarodowego aktu prawnego dotyczącego znakowania plastycznych lub prasowanych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania,

PODKREŚLAJĄC z zadowoleniem rolę Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w przygotowaniu Konwencji, jak również gotowość tej Organizacji do przyjęcia na siebie funkcji związanych z jej wdrożeniem;

UZGODNIŁY CO NASTĘPUJE:

artykuł 1
Dla celów niniejszej Konwencji:

1. "Materiały wybuchowe" oznaczają materiały wybuchowe znane powszechnie jako "plastyczne materiały wybuchowe", w tym materiały wybuchowe w giętkiej lub elastycznej prasowanej postaci, jak to określono w załączniku technicznym do niniejszej Konwencji.

2. "Czynnik wykrywający" oznacza substancję opisaną w załączniku technicznym do niniejszej Konwencji, która dodana do materiału wybuchowego czyni go wykrywalnym.

3. "Znakowanie" oznacza dodanie do materiału wybuchowego substancji znakującej, zgodnie z załącznikiem technicznym do niniejszej Konwencji.

4. "Wytwarzanie" oznacza każdy proces łącznie z przetwarzaniem, w wyniku którego wytwarzane są materiały wybuchowe.

5. "Uzbrojenie wojskowe posiadające odpowiednią autoryzację" zawiera, ale nie jest ograniczone do uzbrojenia takiego jak: łuski, bomby, pociski, miny, rakiety, ładunki o specjalnym kształcie, granaty i perforatory wytworzone wyłącznie dla celów wojskowych lub policyjnych, zgodnie z ustawodawstwem i przepisami danego Państwa - Strony.

6. "Państwo - wytwórca" oznacza każde państwo, na terytorium którego wytwarzane są materiały wybuchowe.
artykuł 2
Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne i skuteczne działania w celu zakazu i zapobieganiu wytwarzania na jego terytorium nie oznakowanych materiałów wybuchowych.
artykuł 3
1. Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne i skuteczne działania w celu zakazania wwozu na jego terytorium lub wywozu z jego terytorium nie oznakowanych materiałów wybuchowych oraz zapobiegania takim praktykom.

2. Postanowienia ustępu 1 nie będą stosowane do przewozu w celach, które nie są sprzeczne z niniejszą Konwencją, nie oznakowanych materiałów wybuchowych, znajdujących się pod kontrolą danego Państwa - Strony zgodnie z ustępem 1 artykułu IV, przez organy Państwa - Strony, wykonujące funkcje wojskowe lub policyjne.
artykuł 4
1. Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne działania w celu ścisłej i skutecznej kontroli nad posiadaniem i przekazywaniem nie oznakowanych materiałów wybuchowych, które zostały wytworzone na jego terytorium lub wwiezione na jego terytorium przed wejściem w życie niniejszej Konwencji w danym państwie tak, aby przeciwdziałać ich użyciu lub wykorzystaniu w celach sprzecznych z niniejszą Konwencją.

2. Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne działania dla zapewnienia, aby wszelkie zapasy materiałów wybuchowych wymienionych w ustępie 1 niniejszego artykułu, nie znajdujące się w posiadaniu jego organów spełniających funkcje wojskowe lub policyjne, zostały zniszczone lub wykorzystane dla celów, które nie są sprzeczne z niniejszą Konwencją, oznakowane lub też trwale pozbawione właściwości wybuchowych w ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do tego Państwa.

3. Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne działania dla zapewnienia, aby wszelkie zapasy materiałów wybuchowych wymienionych w ustępie 1 niniejszego artykułu znajdujące się w posiadaniu jego organów spełniających funkcje wojskowe lub policyjne i które nie zostały włączone w charakterze integralnej części do uzbrojenia wojskowego odpowiednio autoryzowanego - zostały zniszczone lub wykorzystane w sposób, który nie jest sprzeczny z niniejszą Konwencją, oznakowane lub też trwale pozbawione właściwości wybuchowych w ciągu piętnastu lat od wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do tego Państwa.

4. Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne działania dla zapewnienia, tak szybko jak to możliwe, zniszczenia na swoim terytorium nie oznakowanych materiałów wybuchowych, które mogą być wykryte na tym terytorium i których nie dotyczą ustępy 1 - 3 niniejszego artykułu, innych niż zapasy nie oznakowanych materiałów wybuchowych znajdujących się w posiadaniu jego organów spełniających funkcje wojskowe lub policyjne i włączonych w charakterze integralnej części do uzbrojenia wojskowego odpowiednio autoryzowanego - z datą wejścia w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do tego Państwa - Strony.

5. Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne działania dla wykonywania ścisłej i skutecznej kontroli nad posiadaniem i przekazywaniem materiałów wybuchowych, wymienionych w ustępie II części 1 załącznika technicznego do niniejszej Konwencji, aby zapobiec ich przekazaniu lub użyciu w celach sprzecznych z niniejszą Konwencją.

6. Każde Państwo - Strona podejmie niezbędne działania dla zapewnienia zniszczenia na jego terytorium tak szybko jak tylko możliwe nie oznakowanych materiałów wybuchowych, wytworzonych po wejściu w życie niniejszej Konwencji w odniesieniu do tego Państwa, które nie zostały włączone, jak to wymieniono w ustępie II d) części 1 załącznika technicznego do niniejszej Konwencji, oraz nie oznakowanych materiałów wybuchowych, których nie dotyczą inne punkty wymienionego ustępu II.

następne przepisy