poprzednie przepisy

art. 31
Jeżeli istnieją wątpliwości co do prawidłowej interpretacji wyników oceny, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. c i d oraz pkt 2 lit. c i d, której poddano buhaje i knury, można wystąpić o wydanie opinii biegłego.
art. 32
1. Wykorzystywanie w sztucznym unasiennianiu buhajów lub ich nasienia pochodzących z państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej, zwanego dalej „państwem trzecim”, wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje na czas określony zgodę, o której mowa w ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek właściciela lub posiadacza buhaja lub jego nasienia.

3. Do wniosku dołącza się opinię właściwego związku hodowców lub innego podmiotu prowadzących księgę lub rejestr o spełnianiu przez buhaja lub jego nasienie wymagań określonych w programie hodowlanym lub programie krzyżowania zwierząt, wydaną nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o jej wydanie.

art. 33
1. W rozrodzie pszczół wykorzystuje się trutnie pochodzące od matek pszczelich wpisanych do ksiąg lub rejestrów dla linii hodowlanych pszczół lub od ich córek.

2. Sejmik województwa, na wniosek związku hodowców lub innego podmiotu, prowadzących księgę linii pszczół, może, w drodze uchwały, zakazać na terenie województwa lub jego części utrzymywania pszczół lub dopuścić utrzymywanie pszczół określonej linii. Zadanie to jest zadaniem z zakresu administracji rządowej.
art. 34
1. Podmiot wykonujący usługi w zakresie sztucznego unasienniania:

1) zaopatruje się w nasienie wyłącznie u podmiotu posiadającego zezwolenie na pozyskiwanie, konfekcjonowanie, przechowywanie i dostarczanie nasienia lub przechowywanie i dostarczanie nasienia;

2) wykorzystuje nasienie od reproduktorów spełniających wymagania określone w art. 29 ust. 3 i 5 oraz art. 32 ust. 1;

3) wydaje zaświadczenie o wykonaniu zabiegu sztucznego unasienniania i prowadzi dokumentację w tym zakresie;

4) przekazuje do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 6 pkt 2 lit. a, informacje o zabiegach sztucznego unasienniania wykonanych w stadach bydła ras mlecznych objętych oceną wartości użytkowej.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jest przekazywana:

1) podmiotowi prowadzącemu system teleinformatyczny, w formie dokumentu elektronicznego, niezwłocznie po wykonaniu zabiegu sztucznego unasienniania;

2) przez podmiot dostarczający nasienie, jeżeli zostało mu to zlecone przez podmiot prowadzący sztuczne unasiennianie; przekazanie to może nastąpić nieodpłatnie.

3. Zabiegi sztucznego unasienniania w ramach wykonywania usług, o których mowa w ust. 1, wykonują lekarze weterynarii, a także inne osoby, które:

1) złożyły z wynikiem pozytywnym egzamin kończący szkolenie z zakresu sztucznego unasienniania danego gatunku zwierząt gospodarskich obejmujące:

a) zajęcia teoretyczne z zakresu:

– anatomii i fizjologii zwierząt,

– regulacji prawnych dotyczących organizacji hodowli i rozrodu zwierząt gospodarskich,

– selekcji i doboru zwierząt do kojarzeń,

– interpretacji informacji zawartych w dokumentach hodowlanych,

b) zajęcia praktyczne z zakresu:

– postępowania z nasieniem,

– wykonywania zabiegów sztucznego unasienniania;

2) uzyskały uprawnienia do ich wykonywania na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej i posiadają zaświadczenie potwierdzające nabycie tych uprawnień.

4. Szkolenie może być prowadzone przez podmiot, który uzyskał zgodę ministra właściwego do spraw rolnictwa.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek podmiotu, zgodę na prowadzenie szkolenia, jeżeli podmiot zamierzający je prowadzić przedstawi:

1) program szkolenia uwzględniający zakres, o którym mowa w ust. 3, oraz plan jego realizacji;

2) wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia;

3) tryb powoływania komisji egzaminacyjnej oraz kwalifikacje osób wchodzących w jej skład;

4) sposób przeprowadzania egzaminu kończącego szkolenie;

5) zakres informacji zawartych w protokole, o którym mowa w ust. 8.

6. Podmiot, o którym mowa w ust. 4, powołuje komisję egzaminacyjną w celu przeprowadzenia egzaminu kończącego szkolenie.

7. W skład komisji egzaminacyjnej mogą wchodzić osoby, które posiadają wykształcenie wyższe uzyskane na kierunku:

1) zootechnika, weterynaria lub rolnictwo, lub

2) innym niż określony w pkt 1 oraz złożyły z wynikiem pozytywnym egzamin kończący szkolenie z zakresu sztucznego unasienniania danego gatunku zwierząt gospodarskich.

8. Komisja egzaminacyjna niezwłocznie po przeprowadzeniu egzaminu sporządza protokół z jego przebiegu.

9. Podmiot, o którym mowa w ust. 4, na podstawie protokołu zawierającego wyniki przeprowadzonego egzaminu wydaje zaświadczenie o ukończeniu szkolenia.

10. Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa, w drodze decyzji administracyjnej, zgodę, o której mowa w ust. 5, jeżeli podmiot prowadzący szkolenie:

1) nie realizuje programu szkolenia;

2) nie wydaje zaświadczeń o ukończeniu szkolenia lub wydaje zaświadczenia niezgodne ze wzorem;

3) nie powołuje komisji egzaminacyjnej lub powołuje w jej skład osoby, które nie posiadają wymaganych kwalifikacji;

4) nie spełnia warunku określonego w ust. 8.

art. 29 UOrgHodZwGosp

art. 32 UOrgHodZwGosp

art. 6 UOrgHodZwGosp

art. 35
1. Działalność w zakresie:

1) pozyskiwania, konfekcjonowania, przechowywania i dostarczania nasienia,

2) przechowywania i dostarczania nasienia

– może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje zezwolenie na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek podmiotu, który:

1) wskaże miejsce i zasięg terytorialny prowadzenia działalności, która ma być objęta zezwoleniem;

2) przedstawi, w przypadku działalności określonej w ust. 1 pkt 1, program oceny i selekcji reproduktorów pozytywnie zaopiniowany przez związek hodowców lub inny podmiot, prowadzące księgę albo rejestr, oraz związek hodowców lub inny podmiot, które zostały upoważnione przez ministra właściwego do spraw rolnictwa do prowadzenia oceny wartości użytkowej lub hodowlanej zwierząt gospodarskich, których dotyczy program, dla każdego gatunku i rasy zwierząt gospodarskich.

3. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, dołącza się decyzję wydaną przez powiatowego lekarza weterynarii o spełnianiu wymagań weterynaryjnych określonych w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt do prowadzenia działalności w zakresie określonym w ust. 1.

4. Podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 1, informuje powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce jej prowadzenia o liczbie zwierząt gospodarskich poszczególnych gatunków przeznaczonych do produkcji nasienia i miejscu ich utrzymywania.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa zezwolenie na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1, jeżeli:

1) nie jest realizowany program oceny i selekcji reproduktorów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, lub

2) podmiot przechowuje lub wprowadza do obrotu nasienie niespełniające wymagań określonych w art. 29 ust. 3 lub 5 lub art. 32 ust. 1.

art. 29 UOrgHodZwGosp

art. 32 UOrgHodZwGosp


następne przepisy